Menu

Poznajcie laureatów Ogólnopolskiego Konkursu „Pielęgniarka/Pielęgniarz Roku – Innowacje Roku 2018 w zakresie poprawy jakości opieki zdrowotnej”

 29 maja br. w Ministerstwie Zdrowia spotkaliśmy się z laureatami tegorocznego Konkursu „Pielęgniarka/Pielęgniarz Roku – Innowacje Roku 2018 w zakresie poprawy jakości opieki zdrowotnej”, którego finał odbył się w Lublinie. Minister Józefa Szczurek-Żelazko podkreśliła, że Pani Beata Nowak, Konrad Baumgart, Małgorzata Gdesz wraz ze swoimi zespołami inspirują innych do podejmowania wyzwań i szukania innowacyjnych rozwiązań. Prezes NRPIP Zofia Małas, która zasiadała także w kapitule konkursowej, powiedziała, że wszyscy finaliści prezentowali tak wysoki poziom, że trudno było wskazać najlepszych z najlepszych.

Zespołowe innowacje

W tym roku głównym celem XIV edycji Konkursu było wyłonienie wdrożonych w 2018 innowacji w obszarze praktyki pielęgniarskiej lub organizacji pracy zespołów pielęgniarskich. Działania nagrodzonych zespołów służą poprawie jakości świadczeń zdrowotnych oraz zapewnieniu bezpieczeństwa pacjenta.

Konkurs rozstrzygnięto w dniach 9 – 10 maja 2019 r. Uroczystość wręczenia nagród odbyła się w Lublinie. Z 19 finałowych prezentacji – jury wybrało zwycięzców:

I miejsce – Pani Beata Nowak wraz z zespołem – Małopolskie Centrum Macierzyństwa i Medycyny Kobiet w Krakowie.

II miejsce – Pan Konrad Baumgart wraz z zespołem – Klinika Kardiochirurgii i Transplantologii Szpitala Klinicznego im. Przemienienia Pańskiego w Poznaniu.

III miejsce – Pani Małgorzata Gdesz wraz z zespołem – Uniwersytecki Szpital Kliniczny we Wrocławiu.

 

O konkursie

Konkurs Pielęgniarka/Pielęgniarz Roku jest organizowany od 2005 roku przez Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego i Koło Liderów Pielęgniarstwa. Patronat nad nim obejmuje corocznie Minister Zdrowia oraz Prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych. Ma charakter ogólnopolski, jest adresowany do pielęgniarek i pielęgniarzy zatrudnionych we wszystkich rodzajach podmiotów leczniczych lub wykonujących swój zawód w ramach praktyki.

Dotychczasowa formuła Konkursu pozwalała na ocenę kandydatów indywidualnych. W roku 2018 decyzją PTP wprowadzono zmianę polegającą na ocenie osiągnięć zespołów pielęgniarskich. Nowa formuła Konkursu ma na celu na promowanie innowacyjności i wdrażania zmian w pielęgniarstwie, pracy zespołowej oraz zaangażowania zespołów pielęgniarskich w działania na rzecz poprawy jakości opieki i leczenia. Nowe, innowacyjne rozwiązania to takie, które dotychczas nie funkcjonowały w danej jednostce i zostały wdrożone dzięki pomysłom, inicjatywie i zaangażowaniu zespołu pielęgniarskiego.

 

Nagrodzone prace

Miejsce I: Wdrożenie modelu opieki okołoporodowej w opiece nad matką i dzieckiem z wadą letalną

Zwycięska prezentacja dotyczyła opieki nad pacjentami, którzy mają świadomość, że czekają na narodziny nieuleczalnie chorego dziecka. Wprowadzenie elastycznego modelu opieki okołoporodowej nad matką i jej dzieckiem z wadą letalną, podążającego bardziej za potrzebami rodziców niż zamkniętego w sztywnych schematach proceduralnych, pozwala powrócić do wrażliwości nieodłącznie związanej z profesją położnych. Mądre towarzyszenie w tych trudnych chwilach, ma dla rodziców ogromne znaczenie.

Rozwój diagnostyki w medycynie, m. in. w położnictwie, który nastąpił w ciągu ostatnich lat sprawił, że możemy coraz wcześniej uzyskiwać informacje o wewnątrzmacicznym rozwoju dziecka, wychwytując na długo przed porodem również informacje o jego nieuleczalnych wadach genetycznych związanych bardzo często ze śmiercią w okresie okołoporodowym.

Rodzice, którzy otrzymują taką diagnozę, stają wówczas na rozdrożu emocjonalnym związanym początkowo z podjęciem decyzji o kontynuacji ciąży, a kiedy już taką decyzję podejmą, starają się wybrać profesjonalne miejsce, w którym mógłby odbyć się tak trudny poród.

Celem zespołu stało się stworzenie profesjonalnej przestrzeni, w której mogłyby się odbywać takie porody z uszanowaniem cierpienia rodziców oraz ich indywidualnych potrzeb związanych z sytuacją narodzin chorego dziecka. Jedną z przewodnich myśli stało się ponadto przygotowanie wieloosobowego zespołu pielęgniarek i położnych, który zwykle jest świadkiem narodzin zdrowego noworodka, do wydobycia szczególnej wrażliwości w jednomyślnym realizowaniu przygotowanego wcześniej planu porodu i połogu.

Schemat opieki obejmuje:

– spotkania na terenie oddziału położniczego (rodzice przychodzą wraz z psychologiem i lekarzem hospicjum)

– przygotowanie przez rodziców we współpracy z psychologiem planu porodu uwzględniającego m.in. możliwość nieograniczonego kontaktu z dzieckiem niezależnie od jego stanu, niestosowanie wobec dziecka działań z pogranicza uporczywej terapii, stworzenie pamiątek w postaci zdjęć, odcisków stópki, rączki, chrzest a przede wszystkim uszanowanie niekiedy bardzo krótkiego czasu bycia ze swoim dzieckiem

– zapoznanie z planem porodu całego zespołu

– opieka położnej w trakcie porodu na miarę możliwości zgodnie z oczekiwaniami rodziców

– opieka nad noworodkiem z ograniczeniem działań w zakresie uporczywej terapii

– opieka nad położnicą z możliwością wydzielenia odrębnej sali, w tym również bezpieczne skrócenie okresu hospitalizacji

– współpraca z pracownikami hospicjum (psycholog, lekarz, kapelan, pielęgniarka hospicyjna) na każdym etapie opieki nad rodziną

– współpraca z położnymi środowiskowymi w zakresie przekazania informacji pomagających w objęciu szczególną opieką matki (czasem również dziecka) w domu.

Miejsce II: Propozycja rozwiązań opartych na faktach – zapewnienie najwyższego poziomu bezpieczeństwa pacjentowi poddanemu terapii ECMO (pozaustrojowemu utlenowaniu krwi) w czasie kwalifikacji, transportu i pobytu na oddziale docelowym.

ECMO to jedyne tak skuteczne urządzenie, które ratuje pacjentów w stanie nagłego zagrożenia życia. Specjalistyczny sprzęt ma zastosowanie przy zawałach serca, hipotermii czy zatruciu lekami. Program „ECMO dla Wielkopolski” został wyróżniony nagrodą Prezesa Rady Ministrów w 2018 roku.

Unikatowy na skalę kraju program „ECMO dla Wielkopolski” stara się odpowiadać na problemy zdrowotne 3,5 mln mieszkańców tego regionu. Umożliwia on dostęp do terapii pozaustrojowego utlenowania tkanek w szerokim spektrum przypadków klinicznych (tj. leczenie hipotermii, ciężkiej odwracalnej niewydolności oddechowej nie odpowiadającej na konwencjonalną terapię, wspomaganie układu krążenia, itp.). Terapia ECMO to urządzenie podłączone do układu krążenia, które pozwala natlenowywać w tym czasie tkanki i daje czas organizmowi, naszym narządom, żeby mogły się na tyle zregenerować, że po kilku dniach takiego wspomagania, ponownie podejmą skuteczną funkcję. ECMO jest swoistą protezą, która pozwala zastąpić oddychanie czy na kilkanaście dni układ krążenia.

Jako terapia interdyscyplinarna wymaga współdziałania wielu grup zawodowych, działania zespołowego oraz współpracy wielu jednostek poznańskiego środowiska medycznego. Immanentną częścią jest prawidłowa opieka pielęgniarska na każdym z etapów procesu terapeutycznego. Charakteryzuje się ona wysokim stopniem złożoności z racji stosowania zaawansowanych urządzeń i zmiennego środowiska opieki.

Program „ECMO dla Wielkopolski” od początku działania wykorzystuje symulacje wysokiej wierności oraz symulacje „in – situ” jako sprawdzone narzędzie, kreujące procedury skomplikowane i rzadkie. To oryginalne podejście, pozwoliło na określenie zadań jakim sprostać musi tzw. ECMO TEAM (Zespół ECMO), z integralnym zespołem pielęgniarskim w czasie kwalifikacji do rozpoczęcia leczenia, transportu specjalistycznym ambulansem mobilnej intensywnej terapii oraz pobytu na oddziale docelowym w ośrodku ECMO. Analiza zrealizowanych scenariuszy symulacyjnych w konfrontacji z dostępną światową literaturą medyczną i doświadczeniem innych ośrodków ECMO pozwoliło stworzyć wykorzystywane w czasie realnych działań, nowatorskie w skali kraju procedury.

Pogłębiając doświadczenie zespołu, proces jest nieustannie modyfikowany i dynamicznie adoptowany do potrzeb pacjenta i zespołu. Pozyskany grant Ministerstwa Zdrowia – POWER z funduszy europejskich, pozwoli na dalszy rozwój edukacyjny projektu oraz implementację wypróbowanych doświadczeń w szerszym zakresie dla pozostałych ośrodków w kraju.

Miejsce 3: Szkoła Radzenia sobie w chorobie i niepełnosprawności

„Szkoła Radzenia sobie w chorobie i niepełnosprawności” przeznaczona jest dla pacjentów i ich bliskich, tych którzy wymagają edukacji w zakresie przygotowania do dalszego funkcjonowania po zakończonej hospitalizacji (szczególnie dla pacjentów obłożnie chorych lub niesamodzielnych). Krotność uczestnictwa w szkoleniach, a także czas podjęcia nauki (w trakcie hospitalizacji, czy też po jej zakończeniu) zależy jedynie od uczestnika szkolenia.

Podstawowym założeniem funkcjonowania szkoły jest indywidualne podejście wobec chorego i jego bliskich, stąd już od pierwszych dni pobytu chorego na oddziale zachęcani są oni do uczestnictwa w opiece nad chorym i edukacji w zakresie sprawowania opieki nad chorym w środowisku domowym. Pierwsze informacje oraz Poradnik „Jak opiekować się osobą przewlekle chorą w domu” pacjent i jego bliscy uzyskują od lekarza prowadzącego, pielęgniarki oddziałowej i pielęgniarki prowadzącej – sprawującej bezpośrednią opiekę nad pacjentem na oddziale. W razie potrzeby do dyspozycji jest także rehabilitant oraz psycholog. Drugim krokiem jest skierowanie opiekunów pacjenta do szkoły Radzenia sobie funkcjonującej na terenie szpitala. Pielęgniarka prowadząca pacjenta na danym oddziale informuje opiekunów pacjenta i/lub jego bliskich o zasadach funkcjonowania Szkoły Radzenia.

Cele funkcjonowania szkoły:

  • Poprawa jakości i bezpieczeństwa pacjenta po wyjściu ze szpitala. Budowanie wiedzy i umiejętności pacjenta i jego rodziny/opiekunów w zakresie sprawowania opieki nad osobami niesamodzielnymi
  • Wsparcie psychiczne rodziny/opiekunów w codziennej opiece nad osobami bliskimi niesamodzielnymi
  • Wyposażenie pacjenta i jego bliskich w bezpłatne narzędzia edukacyjne (Poradniki i niezbędniki opieki) przygotowujące do pełnienia roli opiekuna.

Udział w zajęciach mogą brać nie tylko bliscy i rodziny pacjentów hospitalizowanych w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym, udział w zajęciach mogą brać wszyscy zainteresowani.